Uns días antes da cerimonia de entrega dos Premios Nacionais de Socioloxía e Ciencia Política, falamos con Capitolina Díaz, quen dixo sentirse máis emocionada que nerviosa. Isto debíase ao prestixio do premio e a que os seus propios compañeiros recoñeceran os seus máis de 30 anos de traballo en socioloxía con perspectiva de xénero, así como a súa excelencia académica orientada a contribuír a unha sociedade máis xusta e equitativa. «Estou encantada con esta efusiva mostra de apoio e con todas as mensaxes e mostras de afecto. Dáme a impresión de que moita xente asumiu o premio como se fose seu, e iso é marabilloso». Desde unha perspectiva multidisciplinar, a súa dedicación á docencia e á pedagoxía, xunto coa súa investigación, contribuíu cunha serie de ferramentas —pequenas innovacións metodolóxicas— dispoñibles para as universidades e a comunidade científica. Algúns exemplos son o deseño de software, un tradutor de calquera texto a unha linguaxe inclusiva, chamado CaDi na súa honra. Tamén creou e implementou o chamado "Proba Mínima de Xénero" para garantir unha investigación con conciencia de xénero, e desenvolveu numerosos cursos e programas de formación para dotar o persoal universitario das ferramentas para integrar a dimensión de xénero na súa investigación. Ela continúa crendo que “a brecha de coidados é a nai de todas as brechas” e advirte que, na educación, aínda queda moito por facer, que o ensino secundario é fundamental, porque é onde se forman as feminidades e as masculinidades: «Non estamos educando ás nosas fillas, nenas e mulleres novas para que saiban ser únicas e as primeiras. Nin sequera se achega. As nenas e as mulleres están atrapadas na presión de ser agradables. Aínda existe unha certa esixencia de querer, de ser amable, e iso limita moito a túa capacidade para converterte en quen queres ser, máis alá da nena boa, guapa e agradable. Cremos que temos que deixar que outros se aproveiten desa amabilidade. Existe un certo desexo de agradar, de axudar, de aguantar, de acompañar. E mentres tanto, perdemos terreo no que é só noso. Non estamos educadas para ocupar o centro de atención. Só ocupamos ese espazo central se non molestamos a ninguén e todas as nosas tarefas de coidado xa están feitas». Capitolina fala con paixón dos seus modelos a seguir, sociólogas como María Ángeles Durán e Inés Alberdi, entre moitas outras. Recoñece que o seu exemplo foi unha inspiración esencial para seguir identificando tendencias, atopar razóns detrás delas e achegar solucións. "Creo que as mulleres que nos dedicamos ao pensamento social non nos limitamos a describir as institucións, senón que analizamos como estas se inscriben en traxectorias vitais concretas; non estudamos a economía como un sistema abstracto, senón como un conxunto de relacións materiais que producen dependencia, desigualdade e subxectividade; non abordamos o dereito nin a familia como esferas normativas autónomas, senón como dispositivos que organizan corpos, tempos e vidas." Ela é produto do seu tempo e é consciente de que, neste febreiro de 2026, no que lle conceden o premio, a discriminación contra as mulleres aínda se ve a diario; porén, é positiva por natureza: «Fixemos un progreso enorme, aínda necesitamos a alianza dos homes, e o cambio nas leis xa se conseguiu. No ámbito académico estamos moi presentes, no poder xudicial e na medicina as nosas cifras están en constante aumento, e tamén nas administracións públicas... Lembro como se riron de nós cando, dende o Ministerio de Igualdade, propuxemos en 2009 un 15 % de presenza de mulleres nos consellos de administración das empresas do Ibex... E hoxe superamos o 41 %...». E, con todo, «a ciencia aínda non ama ás mulleres», lamenta. «Por unha banda, expúlsaas das universidades e non as selecciona para postos científicos. Está dirixida por homes cunha perspectiva masculina. Tes que adaptarte ás súas regras e, se te desvías, pagas o prezo, porque te exclúen do sistema. A ciencia non ve ás mulleres. Non podes amar o que non coñeces». E confesa que, desde que soubo da concesión do Premio Nacional de Socioloxía e Ciencia Política, non deixou de reflexionar e escribir sobre o papel do traballo de investigación feminino e o que ten de particular a súa contribución á comunidade científica. "As mulleres pensadoras sociais devolvéronlle á socioloxía o que o canon deixara fóra: o corpo, a vida cotiá e a desigualdade real. Sen as mulleres sociólogas, a socioloxía foi máis abstracta que veraz. Non se permiten mirar de lonxe. Demostraron que a reprodución social, o traballo de coidados e a dependencia non son temas 'brandos', senón estruturas sen as cales non podemos entender como funciona o poder nin como se producen as desigualdades." E recoñece o traballo do Centro de Investigación Sociolóxica na recuperación do traballo pioneiro de mulleres que foron invisibles nas ciencias sociais: «Non teño palabras para expresar o valor do legado do profesor Tezanos, unha visión que ningún dos seus predecesores posuía. Desde a súa chegada, fixo cousas de xeito consistente para destacar o papel das mulleres na socioloxía: loitando pola paridade e o equilibrio na concesión do Premio, recoñecendo as nosas contribucións, organizando conferencias, rescatando, traducindo e poñendo a disposición da cidadanía e as institucións o traballo das mulleres pioneiras da socioloxía. José Félix Tezanos tivo a capacidade de vernos».   A capitolina Díaz Martínez recibirá o Premio Nacional de Socioloxía o 9 de febreiro de mans de Súa Maxestade o Rei.

Uns días antes da cerimonia de entrega dos Premios Nacionais de Socioloxía e Ciencia Política, falamos con Capitolina Díaz, quen dixo sentirse máis emocionada que nerviosa. Isto debíase ao prestixio do premio e a que os seus propios compañeiros recoñeceran os seus máis de 30 anos de traballo en socioloxía con perspectiva de xénero, así como a súa excelencia académica orientada a contribuír a unha sociedade máis xusta e equitativa. «Estou encantada con esta efusiva mostra de apoio e con todas as mensaxes e mostras de afecto. Dáme a impresión de que moita xente asumiu o premio como se fose seu, e iso é marabilloso». Desde unha perspectiva multidisciplinar, a súa dedicación á docencia e á pedagoxía, xunto coa súa investigación, contribuíu cunha serie de ferramentas —pequenas innovacións metodolóxicas— dispoñibles para as universidades e a comunidade científica. Algúns exemplos son o deseño de software, un tradutor de calquera texto a unha linguaxe inclusiva, chamado CaDi na súa honra. Tamén creou e implementou o chamado "Proba Mínima de Xénero" para garantir unha investigación con conciencia de xénero, e desenvolveu numerosos cursos e programas de formación para dotar o persoal universitario das ferramentas para integrar a dimensión de xénero na súa investigación. Ela continúa crendo que “a brecha de coidados é a nai de todas as brechas” e advirte que, na educación, aínda queda moito por facer, que o ensino secundario é fundamental, porque é onde se forman as feminidades e as masculinidades: «Non estamos educando ás nosas fillas, nenas e mulleres novas para que saiban ser únicas e as primeiras. Nin sequera se achega. As nenas e as mulleres están atrapadas na presión de ser agradables. Aínda existe unha certa esixencia de querer, de ser amable, e iso limita moito a túa capacidade para converterte en quen queres ser, máis alá da nena boa, guapa e agradable. Cremos que temos que deixar que outros se aproveiten desa amabilidade. Existe un certo desexo de agradar, de axudar, de aguantar, de acompañar. E mentres tanto, perdemos terreo no que é só noso. Non estamos educadas para ocupar o centro de atención. Só ocupamos ese espazo central se non molestamos a ninguén e todas as nosas tarefas de coidado xa están feitas». Capitolina fala con paixón dos seus modelos a seguir, sociólogas como María Ángeles Durán e Inés Alberdi, entre moitas outras. Recoñece que o seu exemplo foi unha inspiración esencial para seguir identificando tendencias, atopar razóns detrás delas e achegar solucións. "Creo que as mulleres que nos dedicamos ao pensamento social non nos limitamos a describir as institucións, senón que analizamos como estas se inscriben en traxectorias vitais concretas; non estudamos a economía como un sistema abstracto, senón como un conxunto de relacións materiais que producen dependencia, desigualdade e subxectividade; non abordamos o dereito nin a familia como esferas normativas autónomas, senón como dispositivos que organizan corpos, tempos e vidas." Ela é produto do seu tempo e é consciente de que, neste febreiro de 2026, no que lle conceden o premio, a discriminación contra as mulleres aínda se ve a diario; porén, é positiva por natureza: «Fixemos un progreso enorme, aínda necesitamos a alianza dos homes, e o cambio nas leis xa se conseguiu. No ámbito académico estamos moi presentes, no poder xudicial e na medicina as nosas cifras están en constante aumento, e tamén nas administracións públicas... Lembro como se riron de nós cando, dende o Ministerio de Igualdade, propuxemos en 2009 un 15 % de presenza de mulleres nos consellos de administración das empresas do Ibex... E hoxe superamos o 41 %...». E, con todo, «a ciencia aínda non ama ás mulleres», lamenta. «Por unha banda, expúlsaas das universidades e non as selecciona para postos científicos. Está dirixida por homes cunha perspectiva masculina. Tes que adaptarte ás súas regras e, se te desvías, pagas o prezo, porque te exclúen do sistema. A ciencia non ve ás mulleres. Non podes amar o que non coñeces». E confesa que, desde que soubo da concesión do Premio Nacional de Socioloxía e Ciencia Política, non deixou de reflexionar e escribir sobre o papel do traballo de investigación feminino e o que ten de particular a súa contribución á comunidade científica. "As mulleres pensadoras sociais devolvéronlle á socioloxía o que o canon deixara fóra: o corpo, a vida cotiá e a desigualdade real. Sen as mulleres sociólogas, a socioloxía foi máis abstracta que veraz. Non se permiten mirar de lonxe. Demostraron que a reprodución social, o traballo de coidados e a dependencia non son temas 'brandos', senón estruturas sen as cales non podemos entender como funciona o poder nin como se producen as desigualdades." E recoñece o traballo do Centro de Investigación Sociolóxica na recuperación do traballo pioneiro de mulleres que foron invisibles nas ciencias sociais: «Non teño palabras para expresar o valor do legado do profesor Tezanos, unha visión que ningún dos seus predecesores posuía. Desde a súa chegada, fixo cousas de xeito consistente para destacar o papel das mulleres na socioloxía: loitando pola paridade e o equilibrio na concesión do Premio, recoñecendo as nosas contribucións, organizando conferencias, rescatando, traducindo e poñendo a disposición da cidadanía e as institucións o traballo das mulleres pioneiras da socioloxía. José Félix Tezanos tivo a capacidade de vernos».   A capitolina Díaz Martínez recibirá o Premio Nacional de Socioloxía o 9 de febreiro de mans de Súa Maxestade o Rei.

Uns días antes da cerimonia de entrega dos Premios Nacionais de Socioloxía e Ciencia Política, falamos con Capitolina Díaz, quen dixo sentirse máis emocionada que nerviosa. Isto debíase ao prestixio do premio e a que os seus propios compañeiros recoñeceran os seus máis de 30 anos de traballo en socioloxía con perspectiva de xénero, así como a súa excelencia académica orientada a contribuír a unha sociedade máis xusta e equitativa. «Estou encantada con esta efusiva mostra de apoio e con todas as mensaxes e mostras de afecto. Dáme a impresión de que moita xente asumiu o premio como se fose seu, e iso é marabilloso». Desde unha perspectiva multidisciplinar, a súa dedicación á docencia e á pedagoxía, xunto coa súa investigación, contribuíu cunha serie de ferramentas —pequenas innovacións metodolóxicas— dispoñibles para as universidades e a comunidade científica. Algúns exemplos son o deseño de software, un tradutor de calquera texto a unha linguaxe inclusiva, chamado CaDi na súa honra. Tamén creou e implementou o chamado "Proba Mínima de Xénero" para garantir unha investigación con conciencia de xénero, e desenvolveu numerosos cursos e programas de formación para dotar o persoal universitario das ferramentas para integrar a dimensión de xénero na súa investigación. Ela continúa crendo que “a brecha de coidados é a nai de todas as brechas” e advirte que, na educación, aínda queda moito por facer, que o ensino secundario é fundamental, porque é onde se forman as feminidades e as masculinidades: «Non estamos educando ás nosas fillas, nenas e mulleres novas para que saiban ser únicas e as primeiras. Nin sequera se achega. As nenas e as mulleres están atrapadas na presión de ser agradables. Aínda existe unha certa esixencia de querer, de ser amable, e iso limita moito a túa capacidade para converterte en quen queres ser, máis alá da nena boa, guapa e agradable. Cremos que temos que deixar que outros se aproveiten desa amabilidade. Existe un certo desexo de agradar, de axudar, de aguantar, de acompañar. E mentres tanto, perdemos terreo no que é só noso. Non estamos educadas para ocupar o centro de atención. Só ocupamos ese espazo central se non molestamos a ninguén e todas as nosas tarefas de coidado xa están feitas». Capitolina fala con paixón dos seus modelos a seguir, sociólogas como María Ángeles Durán e Inés Alberdi, entre moitas outras. Recoñece que o seu exemplo foi unha inspiración esencial para seguir identificando tendencias, atopar razóns detrás delas e achegar solucións. "Creo que as mulleres que nos dedicamos ao pensamento social non nos limitamos a describir as institucións, senón que analizamos como estas se inscriben en traxectorias vitais concretas; non estudamos a economía como un sistema abstracto, senón como un conxunto de relacións materiais que producen dependencia, desigualdade e subxectividade; non abordamos o dereito nin a familia como esferas normativas autónomas, senón como dispositivos que organizan corpos, tempos e vidas." Ela é produto do seu tempo e é consciente de que, neste febreiro de 2026, no que lle conceden o premio, a discriminación contra as mulleres aínda se ve a diario; porén, é positiva por natureza: «Fixemos un progreso enorme, aínda necesitamos a alianza dos homes, e o cambio nas leis xa se conseguiu. No ámbito académico estamos moi presentes, no poder xudicial e na medicina as nosas cifras están en constante aumento, e tamén nas administracións públicas... Lembro como se riron de nós cando, dende o Ministerio de Igualdade, propuxemos en 2009 un 15 % de presenza de mulleres nos consellos de administración das empresas do Ibex... E hoxe superamos o 41 %...». E, con todo, «a ciencia aínda non ama ás mulleres», lamenta. «Por unha banda, expúlsaas das universidades e non as selecciona para postos científicos. Está dirixida por homes cunha perspectiva masculina. Tes que adaptarte ás súas regras e, se te desvías, pagas o prezo, porque te exclúen do sistema. A ciencia non ve ás mulleres. Non podes amar o que non coñeces». E confesa que, desde que soubo da concesión do Premio Nacional de Socioloxía e Ciencia Política, non deixou de reflexionar e escribir sobre o papel do traballo de investigación feminino e o que ten de particular a súa contribución á comunidade científica. "As mulleres pensadoras sociais devolvéronlle á socioloxía o que o canon deixara fóra: o corpo, a vida cotiá e a desigualdade real. Sen as mulleres sociólogas, a socioloxía foi máis abstracta que veraz. Non se permiten mirar de lonxe. Demostraron que a reprodución social, o traballo de coidados e a dependencia non son temas 'brandos', senón estruturas sen as cales non podemos entender como funciona o poder nin como se producen as desigualdades." E recoñece o traballo do Centro de Investigación Sociolóxica na recuperación do traballo pioneiro de mulleres que foron invisibles nas ciencias sociais: «Non teño palabras para expresar o valor do legado do profesor Tezanos, unha visión que ningún dos seus predecesores posuía. Desde a súa chegada, fixo cousas de xeito consistente para destacar o papel das mulleres na socioloxía: loitando pola paridade e o equilibrio na concesión do Premio, recoñecendo as nosas contribucións, organizando conferencias, rescatando, traducindo e poñendo a disposición da cidadanía e as institucións o traballo das mulleres pioneiras da socioloxía. José Félix Tezanos tivo a capacidade de vernos».   A capitolina Díaz Martínez recibirá o Premio Nacional de Socioloxía o 9 de febreiro de mans de Súa Maxestade o Rei.

O CIS (Centro Español de Investigacións Sociolóxicas) realizou unha enquisa sobre as actitudes e comportamentos dos españois cara ao Nadal. Costumes, viaxes e que agasallos regalar son algunhas das preguntas incluídas neste estudo. O 87,6 % dos enquisados afirmaron que a súa actividade máis habitual durante a época do Nadal é «dar agasallos á familia ou aos amigos», o 78,1 % dixeron «xogar á lotaría de Nadal ou de Reis» e o 77,7 % indicaron que «poñer unha árbore ou outros adornos de Nadal» é o que adoitan facer durante estas datas. Pola contra, o 66,6 % dos españois dixeron non asistir a «celebracións relixiosas de Nadal» e o 49,3 % non montan un «belén» nas súas casas. Entre as persoas que adoitan viaxar durante eses días, o 39,9 % afirma realizar viaxes culturais como visitar museos ou monumentos, o 27,1 % afirma realizar excursións á natureza ou a zonas rurais e o 7 % indica que viaxa para practicar deportes de neve. Nadal ou Día de Reis? O 41,6 % dos españois afirman que o día de Reis reciben agasallos nas súas casas, fronte ao 17,6 % que afirma que é no Nadal. O 33,9 % afirma que os reciben nas súas casas en ambas as festas e o 5,9 % dos enquisados afirma non facer agasallos en ningunha das dúas ocasións. O 49 % dos enquisados pasan a Noiteboa nas casas de familiares, o 47 % nas súas propias casas e o 1 % con amigos. Ademais, o 68,6 % afirma cear habitualmente con outros familiares, o 60,3 % coa súa parella e outro 60,3 % cos seus fillos. O Nadal é… Para o 84,9 % estas festas son de carácter familiar, o 44,4 % di que son festas comerciais e o 36,1 % di que son festas de significado relixioso. O 83,8 % afirma que “achegarse á familia” nesta época do ano fai que sintan o Nadal dun xeito especial, o 82,2 % recoñece que o que máis senten desta época do ano son “bos sentimentos e xenerosidade”, e o 81,2 % afirma que o que máis senten é “morriña polos seres queridos que xa non están ou están lonxe”. O que máis lles gusta aos españois destas festas son as reunións coa familia (62,8 %), moi por riba da emoción dos nenos na Noite de Reis (6,9 %) e o ambiente, a alegría, as luces e a decoración (4,6 %). No outro extremo da escala, o que menos lles gusta aos españois do Nadal é o consumismo (30,1 %), seguido do bullicio da xente (14,6 %) e de lembrar aos que xa non están con nós (5,9 %). Estes e outros datos pódense atopar no estudo "Sentimentos e comportamentos cara ao Nadal" que se levou a cabo do 18 ao 23 de decembro e conta cunha mostra de 3.022 entrevistas.

A nova plataforma online do CIS permite a análise de resultados de forma doada, mediante a realización de cruzamentos interactivos e o axuste de opcións de visualización de táboas e gráficos, permitindo ademais exportar os resultados a Excel e PDF. Os criterios para a busca de estudos amplíanse, permitindo escoller por ano, por texto libre, ou usar unha busca avanzada por multitude de campos. Tamén se pode buscar por preguntas, por texto libre ou por busca avanzada. Finalmente, pódese buscar por series. A consulta de resultados está ademais enlazada coa consulta de series temporais de tal forma que pode accederse directamente á serie ou series nas que participa unha pregunta para a súa consulta e descarga da gráfica temporal en Excel e PDF. Permite a descarga de todos os ficheiros asociados a un estudo, como os microdatos. A plataforma de análise online é sinxela e intuitiva, polo que non necesita instrucións para o seu uso. Para calquera dúbida, suxestión ou problema, pode escribir a BancoDeDatos@CIS.ES A continuación mostramos o gráfico dunha pregunta cruzada por unha variable e o gráfico dunha serie. Pulse aquí para acceder á nova plataforma online de análises dos datos de estudos do CIS WWW.Analisis.CIS.ES

O estudo do CIS "Sentimentos e comportamentos cara ao Nadal" preguntou aos españois sobre a reacción emocional que provoca este período festivo. O 84,9 % dos enquisados afirman que estas festas son momentos para estar coa familia, polo que o 81,2 % sente nostalxia polos que xa non están con nós. O 44,4% cre que o Nadal se define polo seu carácter comercial (de feito, o 30,1% expresa o seu rexeitamento ao consumismo) e o 36% asóciao co sentimento relixioso. Decoración e lecer En canto aos elementos distintivos que os enquisados escollen para decorar as súas casas durante esta época, destaca a árbore de Nadal, instalada por un 77,7 %, seguida do belén, que aínda o coloca un 50,4 %, e un 24 % instala un belén civil ou laico. En canto aos plans de lecer e viaxes, o 63,7 % dos enquisados afirmaron que non viaxarían por lecer no Nadal. Quenes si viaxaron optaron por viaxes culturais, visitando museos e monumentos (14,5 %), seguidas de zonas rurais e naturais (9,9 %), deportes de neve (2,5 %) e destinos de sol e praia (2,5 %).

A enquisa preelectoral do CIS sobre as eleccións autonómicas aragonesas indica que o PP é o partido con maior probabilidade de votos, cun 35,3%, o PSOE obtería o 26,7%, VOX alcanzaría o 15,1%, CHA o 6,9%, IU-Movimiento SUMAR obtería o 5%, Podemos-AV o 2,5% e Teruel Existe o 2,2%. En canto á distribución de escanos, o PP moveríase nunha franxa de 25 a 29 escanos, o PSOE entre 17 e 23, VOX estaría entre 10 e 13 escanos, CHA podería lograr entre 3 e 5 escanos, IU-Movimiento Sumar de 1 a 3, Podemos-AV obtería un ou ningún e Teruel Existe de 1 a 2 escanos. Situación en Aragón O 62,9 % dos aragoneses afirman que a situación actual en Aragón é «moi boa ou boa», o 26,7 % que é «mala ou moi mala» e o 9,5 % que a considera «regular». En comparación con hai dous anos e medio, o 36,9% pensa que a situación xeral en Aragón é a mesma, o 31,1% di que é «peor ou moito peor» e o 30,3% di que é «mellor ou moito mellor». Principais problemas O 22,1 % pensa que a vivenda é o principal problema dos aragoneses, moi por diante da sanidade, que mencionan como segundo problema (13,8 %), e o despoboamento da España rural sitúase en terceiro lugar, cun 9,1 %. Xestión do goberno aragonés O 39,5 % cualifica a xestión do goberno de Aragón como «moi boa ou boa», o 36,7 % como «regular» e o 22,5 % como «mala ou moi mala». Interese nas vindeiras eleccións O 48,2% dos enquisados afirman seguir as noticias e os temas relacionados coas eleccións aragonesas con "moito ou bastante interese", mentres que o 49,8% afirma seguilos con "pouco ou ningún interese". O 63,6 % afirma que, ao votar nas vindeiras eleccións autonómicas, os temas máis importantes serán os específicos de Aragón, mentres que o 26,5 % afirma que os temas xerais que afectan a España son o que máis lles importa. O 8,5 % afirma que ambos son igual de importantes para eles. Razóns ou motivos para votar En canto á principal razón ou motivo que motiva ou inflúe no seu voto nestas eleccións, o 45,3% dos aragoneses indican que son "as ideas e propostas do partido", o 28,7% que "fixo un bo traballo no pasado", e o 23,3% votará para "intentar evitar que gañen partidos ou candidatos de dereitas". Partido político polo que sente máis simpatía O 25,2% dos enquisados que deron a súa opinión indicaron que o partido político polo que senten máis simpatía é o PSOE, seguido do PP cun 25%, a CHA cun 9,2% e VOX en cuarta posición cun 9%. Quen cres que gañará as eleccións e a quen lle gustaría O 74,9 % dos enquisados cren que o PP gañará estas eleccións. En canto a quen lles gustaría que gañase, o 32,2 % opina que é o PP, o 25,4 % o PSOE, o 12,2 % Vox e o 5,9 % a CHA. Baixa fidelidade dos votantes O 54,1 % dos residentes aragoneses afirman votar por un partido ou outro, ou non votar en absoluto, dependendo do que máis lles convenza nese momento. O 22,1 % vota sempre polo mesmo partido e o 19,8 % vota en xeral polo mesmo partido. Momento da decisión da votación O 53,3 % dos enquisados deciden por que partido ou coalición votarán moito antes do comezo da campaña electoral. O 18,3 % decide durante a última semana da campaña. O 13,5 % ao comezo da campaña electoral. O 6,5 % o propio día das eleccións. E o 6 % durante a xornada de reflexión, o día anterior ás eleccións. A enquisa preelectoral para Aragón realizouse do 12 ao 15 de xaneiro cunha mostra total de 3.313 entrevistas. Os datos completos están dispoñibles para todas as partes interesadas no sitio web do CIS.

Segundo o Barómetro de xaneiro de 2026 do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS), o 68,4 % dos españois enquisados afirman sentirse moi (25,1) ou bastante (43,3) preocupados pola invasión rusa de Ucraína, o 16,2 % afirman estar "pouco ou nada preocupados" fronte ao 12,9 % que están "algo preocupados". Ademais, o 37,2 % cre que a Unión Europea debería aumentar o seu apoio financeiro a Ucraína, o 39 % cre que o apoio debería continuar como ata o de agora e o 14 % pensa que se debería proporcionar menos. Existe máis consenso no que respecta á reconstrución das zonas de conflito, cun 76 % dos enquisados aprobando o uso de fondos rusos conxelados en Europa para axudar financeiramente a Ucraína, fronte ao 15,3 % que está en contra. Datos do Barómetro do CIS de xaneiro de 2026, realizado do 5 ao 10 de xaneiro con 4.006 entrevistas

O CIS realizou o seu barómetro mensual coas preguntas habituais sobre intencións de voto, valoracións de ministros e líderes políticos e outros temas de actualidade como a situación en Venezuela tras a detención de Nicolás Maduro ou a invasión rusa de Ucraína. En canto á estimación de voto para o mes de xaneiro, o PSOE obtería o 31,7% dos votos, o PP quedaría no 23%, VOX no 17,7%, SUMAR no 7,2% e Podemos no 3,5%. Pedro Sánchez, o líder mellor valorado Pedro Sánchez é o líder político mellor valorado cunha puntuación media de 4,13; seguido de Yolanda Díaz con 3,94; Alberto Núñez Feijóo con 3,54; e Santiago Abascal con 2,74. Pedro Sánchez é o favorito para converterse en presidente do Goberno para o 38,7 % dos enquisados, unha vantaxe de 22,2 puntos sobre Santiago Abascal, a quen prefire o 16,5 % e quedou en segundo lugar por diante do líder do PP. Alberto Núñez Feijóo é o favorito cun 15,4 %, Gabriel Rufián cun 6,7 %, Isabel Díaz Ayuso cun 6,1 % e Yolanda Díaz cun 4,9 %. Avaliación dos ministros Carlos Cuerpo, ministro de Economía, Comercio e Empresa, cunha valoración media de 5,27, é o ministro mellor valorado, seguido da ministra de Defensa, Margarita Robles, cunha valoración de 4,82. En terceiro lugar está Pablo Bustinduy, ministro de Dereitos Sociais, Consumo e Axenda 2030, cunha valoración de 4,81. Intervención militar dos Estados Unidos en Venezuela Tras o bombardeo e a intervención militar dos Estados Unidos o 3 de xaneiro en Venezuela, o 62,9 % dos enquisados afirmaron ter «moita ou bastante información» sobre o tema, cifra que se afirmou no 68,3 % dos homes e no 57,6 % das mulleres. O 32,8 % afirmou ter «pouca ou ningunha información» e só o 1,7 % indicou ter «considerable» información. En canto aos sentimentos que esta noticia provocou nos españois, o 48,5 % expresou «preocupación». Neste sentido, existe unha diferenza significativa entre mulleres (55,3 %) e homes (41,1 %). Ademais, ao considerar a identificación subxectiva de clase social, os pertencentes á «clase traballadora/traballadores/proletariado» expresan unha maior preocupación (61,1 %) que o resto, que en ningún caso chega ao 50 %. O segundo sentimento máis común é a “alegría” cun 21,3 %, seguido do “medo” cun 17,2 %, cunha diferenza porcentual significativa entre as mulleres que expresan medo (23,1 %) e os homes (10,9 %). O 50,3% dos enquisados pensa que Donald Trump non actuou correctamente ao intervir militarmente en Venezuela, o 28,6% cre que «en parte si e en parte non» e só o 13,6% di que «actuou correctamente». Ademais, o 61,5 % cre que Trump puxo en perigo a paz mundial con esta intervención, cunha diferenza significativa entre mulleres (69,7 %) e homes (52,8 %). O 32,1 % cre que non puxo en perigo a paz mundial. O 71,8 % está de acordo en que, con esta intervención militar e a detención de Maduro e a súa esposa, Estados Unidos violou a Carta das Nacións Unidas e o dereito internacional, fronte ao 15,6 % que pensa que non foi violado. Pola súa banda, os españois cren que a reacción inicial da Unión Europea foi «mala ou moi mala» (48,9%), o 28,8% afirma que o fixeron «ben ou moi ben» e o 5,4% que foi regular. A invasión rusa de Ucraína e a guerra no Oriente Medio O 68,4 % dos enquisados senten que están «moi ou bastante preocupados» pola invasión rusa de Ucraína, o 16,2 % din que están «pouco ou nada» e o 12,9 % están «algo preocupados». Ademais, o 37,2 % indica que a Unión Europea debería proporcionar máis apoio financeiro a Ucraína, o 39 % cre que o apoio debería continuar como ata o de agora e o 14 % pensa que Ucraína debería recibir menos apoio económico. En contraste, existe máis consenso sobre se os fondos rusos conxelados en Europa deberían empregarse para axudar financeiramente a Ucraína na súa reconstrución, cun 76,7 % a favor e un 15,3 % en contra. Este barómetro tamén preguntou pola guerra de Oriente Medio. O 57,2 % dos españois séntense «moi ou bastante preocupados», sendo esta preocupación maior entre as mulleres (64 %) que entre os homes (50,1 %). O 22,8 % afirma estar «pouco ou nada» preocupado e o 17,6 % afirma sentirse «algo» preocupado. Problemas en España O principal problema existente actualmente en España, segundo os enquisados, é a vivenda (42,6%), tres puntos por riba do mes anterior, seguido da crise económica, problemas de natureza económica, que é o tema para o 21,2%, e en terceiro lugar o Goberno e partidos ou políticos específicos (16,6%). Os problemas que máis afectan ás persoas persoalmente son a crise económica (30,2 %); a vivenda (28,2 %) e a saúde (21,7 %). Situación económica persoal e xeral O 64,4 % dos españois considera que a súa situación económica persoal actual é «moi boa ou boa», fronte ao 24,4 % que a afirma «mala ou moi mala». En canto á situación económica xeral de España, o 38,6 % considéraa «boa ou moi boa», fronte ao 54 % que a considera «mala ou moi mala». cambio climático O 71 % dos enquisados están actualmente «moi ou bastante» preocupados polo cambio climático, mentres que o 27,1 % afirma que non está «moi ou nada» preocupado. Estes e outros datos recóllense no barómetro realizado do 5 ao 10 de xaneiro con 4.006 entrevistas.

O CIS realizou o seu barómetro mensual coas preguntas habituais sobre intencións de voto, valoracións de ministros e líderes políticos e outros temas de actualidade como a situación en Venezuela tras a detención de Nicolás Maduro ou a invasión rusa de Ucraína. En canto á estimación de voto para o mes de xaneiro, o PSOE obtería o 31,7% dos votos, o PP quedaría no 23%, VOX no 17,7%, SUMAR no 7,2% e Podemos no 3,5%. Pedro Sánchez, o líder mellor valorado Pedro Sánchez é o líder político mellor valorado cunha puntuación media de 4,13; seguido de Yolanda Díaz con 3,94; Alberto Núñez Feijóo con 3,54; e Santiago Abascal con 2,74. Pedro Sánchez é o favorito para converterse en presidente do Goberno para o 38,7 % dos enquisados, unha vantaxe de 22,2 puntos sobre Santiago Abascal, a quen prefire o 16,5 % e quedou en segundo lugar por diante do líder do PP. Alberto Núñez Feijóo é o favorito cun 15,4 %, Gabriel Rufián cun 6,7 %, Isabel Díaz Ayuso cun 6,1 % e Yolanda Díaz cun 4,9 %. Avaliación dos ministros Carlos Cuerpo, ministro de Economía, Comercio e Empresa, cunha valoración media de 5,27, é o ministro mellor valorado, seguido da ministra de Defensa, Margarita Robles, cunha valoración de 4,82. En terceiro lugar está Pablo Bustinduy, ministro de Dereitos Sociais, Consumo e Axenda 2030, cunha valoración de 4,81. Intervención militar dos Estados Unidos en Venezuela Tras o bombardeo e a intervención militar dos Estados Unidos o 3 de xaneiro en Venezuela, o 62,9 % dos enquisados afirmaron ter «moita ou bastante información» sobre o tema, cifra que se afirmou no 68,3 % dos homes e no 57,6 % das mulleres. O 32,8 % afirmou ter «pouca ou ningunha información» e só o 1,7 % indicou ter «considerable» información. En canto aos sentimentos que esta noticia provocou nos españois, o 48,5 % expresou «preocupación». Neste sentido, existe unha diferenza significativa entre mulleres (55,3 %) e homes (41,1 %). Ademais, ao considerar a identificación subxectiva de clase social, os pertencentes á «clase traballadora/traballadores/proletariado» expresan unha maior preocupación (61,1 %) que o resto, que en ningún caso chega ao 50 %. O segundo sentimento máis común é a “alegría” cun 21,3 %, seguido do “medo” cun 17,2 %, cunha diferenza porcentual significativa entre as mulleres que expresan medo (23,1 %) e os homes (10,9 %). O 50,3% dos enquisados pensa que Donald Trump non actuou correctamente ao intervir militarmente en Venezuela, o 28,6% cre que «en parte si e en parte non» e só o 13,6% di que «actuou correctamente». Ademais, o 61,5 % cre que Trump puxo en perigo a paz mundial con esta intervención, cunha diferenza significativa entre mulleres (69,7 %) e homes (52,8 %). O 32,1 % cre que non puxo en perigo a paz mundial. O 71,8 % está de acordo en que, con esta intervención militar e a detención de Maduro e a súa esposa, Estados Unidos violou a Carta das Nacións Unidas e o dereito internacional, fronte ao 15,6 % que pensa que non foi violado. Pola súa banda, os españois cren que a reacción inicial da Unión Europea foi «mala ou moi mala» (48,9%), o 28,8% afirma que o fixeron «ben ou moi ben» e o 5,4% que foi regular. A invasión rusa de Ucraína e a guerra no Oriente Medio O 68,4 % dos enquisados senten que están «moi ou bastante preocupados» pola invasión rusa de Ucraína, o 16,2 % din que están «pouco ou nada» e o 12,9 % están «algo preocupados». Ademais, o 37,2 % indica que a Unión Europea debería proporcionar máis apoio financeiro a Ucraína, o 39 % cre que o apoio debería continuar como ata o de agora e o 14 % pensa que Ucraína debería recibir menos apoio económico. En contraste, existe máis consenso sobre se os fondos rusos conxelados en Europa deberían empregarse para axudar financeiramente a Ucraína na súa reconstrución, cun 76,7 % a favor e un 15,3 % en contra. Este barómetro tamén preguntou pola guerra de Oriente Medio. O 57,2 % dos españois séntense «moi ou bastante preocupados», sendo esta preocupación maior entre as mulleres (64 %) que entre os homes (50,1 %). O 22,8 % afirma estar «pouco ou nada» preocupado e o 17,6 % afirma sentirse «algo» preocupado. Problemas en España O principal problema existente actualmente en España, segundo os enquisados, é a vivenda (42,6%), tres puntos por riba do mes anterior, seguido da crise económica, problemas de natureza económica, que é o tema para o 21,2%, e en terceiro lugar o Goberno e partidos ou políticos específicos (16,6%). Os problemas que máis afectan ás persoas persoalmente son a crise económica (30,2 %); a vivenda (28,2 %) e a saúde (21,7 %). Situación económica persoal e xeral O 64,4 % dos españois considera que a súa situación económica persoal actual é «moi boa ou boa», fronte ao 24,4 % que a afirma «mala ou moi mala». En canto á situación económica xeral de España, o 38,6 % considéraa «boa ou moi boa», fronte ao 54 % que a considera «mala ou moi mala». cambio climático O 71 % dos enquisados están actualmente «moi ou bastante» preocupados polo cambio climático, mentres que o 27,1 % afirma que non está «moi ou nada» preocupado. Estes e outros datos recóllense no barómetro realizado do 5 ao 10 de xaneiro con 4.006 entrevistas.

Tras a intervención militar estadounidense en Venezuela, o Barómetro de xaneiro do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) incluíu preguntas para avaliar o estado de ánimo e as percepcións dos enquisados con respecto a estes acontecementos. A enquisa concluíu que o 50,3 % dos consultados cren que Donald Trump «non actuou correctamente», o 28,6 % cren que «actuou en parte» e só o 13,6 % afirma que «actuou correctamente». Ademais, o 71,8 % cre que o presidente dos Estados Unidos violou o dereito internacional e a Carta das Nacións Unidas , fronte ao 15,6 % que pensa o contrario. En canto aos sentimentos que a continuación desta noticia provocou nos españois, o 48,5% fala de "preocupación", o 21,3% de "alegría" e o 17% de "medo". Doutra banda, o 48,9 % dos enquisados indicaron que a reacción inicial da Unión Europea á intervención foi "mala ou moi mala", o 28,8 % afirmou que se fixo "ben ou moi ben" e o 5,4 % cualificouna como regular. Finalmente, o 61,5 % cre que Trump «puxo en perigo a paz mundial», fronte ao 32,1 % que cre que non. Son datos do Barómetro do CIS correspondente ao mes de xaneiro, realizado do 5 ao 10 de xaneiro con 4.006 entrevistas.

O acceso á vivenda segue preocupando ao 42,6 % dos españois, unha cifra que vai en aumento, tres puntos porcentuais superior á do mes anterior, segundo o Barómetro do CIS de xaneiro de 2026. Os problemas económicos son a segunda preocupación máis común, citada polo 21,2 % dos enquisados, e o goberno, ou partidos ou políticos específicos, o terceiro tema máis frecuente, cun 16,6 %. Se se considera a xerarquía de preocupacións no ámbito persoal, "a crise económica" aparece en primeiro lugar cun 30,3%, seguida de preto pola vivenda, cun 28,2% das respostas, e a saúde cun 21,7%. Cómpre sinalar que, entre os enquisados máis novos, a vivenda tamén aparece como o principal problema persoal, de 18 a 24 anos (29,2 %) e de 25 a 34 anos (30,5 %). *Datos do Barómetro do CIS de xaneiro de 2026, realizado do 5 ao 10 de xaneiro con 4.006 entrevistas.

O CIS realizou o seu barómetro mensual coas preguntas habituais como a intención de voto, os problemas que afectan aos españois, os conflitos internacionais e a Unión Europea, entre outros asuntos. Estimación de votos e preferencia para a presidencia do goberno O Partido Popular obtería o 33,5 % dos votos este mes, seguido do PSOE co 32,5 %. VOX quedaría en terceiro lugar co 10,1 % e SUMAR o 8,2 %. Podemos alcanzaría o 3,1 %. Pedro Sánchez é o candidato preferente á Presidencia do 25,3% dos españois, 8,7 puntos por diante de Alberto Núñez Feijóo, ao que favorece un 16,6%. Yolanda Díaz é a favorita por un 6,5%, Santiago Abascal polo 6,4%, e Isabel Díaz Ayuso polo 5,6%. En canto aos enquisados definidos, as brechas amplíanse: o 38,9 % dos enquisados que opinaron prefiren a Pedro Sánchez como presidente do Goberno, o que lle dá unha vantaxe de 13,4 puntos sobre Feijóo, a quen prefire o 25,5 %, con Yolanda Díaz en terceira posición cun 10 %. En canto á avaliación dos líderes, o presidente do Goberno Pedro Sánchez é o mellor valorado cun 4,22, seguido de Alberto Núñez Feijóo cun 4,14, Yolanda Díaz cun 4,07 e Santiago Abascal cun 2,81. En canto aos ministros do goberno, a ministra de Defensa, Margarita Robles, é a mellor valorada cun 5,06, o ministro de Economía, Carlos Cuerpo, é o segundo mellor valorado cun 4,73 e en terceiro lugar está o ministro de Dereitos Sociais, Consumo e Axenda 2023, Pablo Bustinduy cun 4,66. A Unión Europea e os conflitos internacionais O 81,2 % da poboación está de acordo en que as decisións que se toman en Europa teñen unha influencia «grande ou considerable» na vida dos españois. O 13,2 % cre que teñen pouca influencia e o 2,9 % cre que non teñen ningunha. Ademais, o 25,7 % cre que o PSOE é o partido que mellor defende os intereses de España na Unión Europea, seguido do Partido Popular (17,8 %). O 5,6 % afirma que VOX é o partido que mellor defende os intereses do país. En canto á guerra en Gaza, o 67 % dos enquisados dixeron estar «moi ou bastante» preocupados, o 15,4 % dixeron estar «pouco ou nada» preocupados e o 16,2 % dixeron estar «algo» preocupados. En canto á invasión rusa de Ucraína, o 69,4 % dixeron estar «moi ou bastante» preocupados, o 15,9 % dixeron estar «pouco ou nada» preocupados e o 13,7 % dixeron estar «algo» preocupados. O cambio climático foi unha preocupación «moi ou bastante» para o 73,9 %. Situación económica e principais problemas O número de persoas que afirman que a súa situación económica persoal é "moi boa ou boa" aumentou ata o 63,4 %, fronte ao 24,8 % que a considera "mala ou moi mala" e ao 11,1 % que a considera regular. Os problemas que máis afectan persoalmente aos españois neste momento son a crise económica e os de natureza económica (36,7%), a sanidade, que subiu case 3 puntos respecto ao mes pasado (18,4%), os problemas relacionados coa calidade do emprego (16,6%) e o desemprego (13,2%). Estes e outros datos recóllense no barómetro mensual realizado do 1 ao 4 de abril con 4.032 entrevistas.  

O Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) lamenta que certos analistas critiquen repetidamente os supostos erros nas súas enquisas, o que os leva a formular xuízos de valor moi críticos sobre as metodoloxías empregadas polo CIS. Isto é falso porque o CIS realiza medicións, non predicións. As predicións avalíanse en función dos resultados electorais, mentres que as medicións analizan o que pode levar ou levou a certos resultados. Esta é unha diferenza crucial. Esta estratexia leva a un erro que, cando é intencionado, constitúe información errónea por parte daqueles que afirman que as medicións son predicións. A distinción entre estes dous conceptos está incluída en todas as fichas técnicas de cada estudo elaborado e publicado polo CIS, así como en diversas publicacións científicas. Afirmar que o CIS "non acerta" nas súas predicións electorais é tan certo ou tan falso como dicir exactamente o contrario, porque o CIS non fai predicións senón medicións e estimacións de tendencias coas correspondentes marxes de erro teóricas; estimacións, por suposto, que só son válidas para os días nos que se realizan as enquisas do CIS, datas que sempre son moi anteriores (xeralmente dez días) á hora da votación. Lidar co CIS (Centro Español de Investigacións Sociolóxicas) ante as críticas sistémicas, a desinformación e as acusacións de diversa índole semella máis ben unha forma de evitar debates xenuinamente científicos e rigorosos sobre estes temas, ao mesmo tempo que se tenta ocultar o feito de que en certos procesos electorais algúns partidos non acadaron os seus obxectivos preestablecidos. Trátase dun asunto no que nin o CIS nin as súas enquisas poden nin deben intervir, xa que se trata de cuestións políticas que non son competencia do CIS. Ademais, en resposta ao anuncio da Sra. Gamarra de activar a Comisión de Investigación sobre o CIS, que fora anunciado previamente no Senado, este organismo autonómico manifesta a súa vontade de colaborar neste proceso, e así aproveitar esta circunstancia para proporcionar información pública e transparente sobre a xestión do CIS e os procedementos seguidos no seu traballo de investigación e administración pública, cuxas contas son auditadas anualmente, sendo un dos organismos cuxas últimas contas non foron obxecto de ningunha obxección.

O CIS realizou o barómetro mensual coas preguntas habituais como a intención de voto, os problemas que afectan aos españois, os conflitos internacionais, entre outras cuestións. O PSOE volve ser o partido líder nas estimacións de voto cun 35,5% dos votos, o PP acadaría o 30,4%, VOX sería a terceira forza cun 10,2%, SUMAR obtería o 8% e Podemos obtería o 2,2%. Preferencias con respecto aos líderes Pedro Sánchez é o candidato preferido á presidencia do Goberno para o 27,8 % dos españois —2 puntos máis que o mes anterior—, 15,3 puntos por diante de Alberto Núñez Feijóo, a quen lle gusta o 12,5 %. Santiago Abascal é o favorito para o 6,2 %, Yolanda Díaz para o 5,9 % e Isabel Díaz Ayuso para o 5,1 %. Entre os enquisados que expresaron a súa opinión, a brecha amplíase: o 44,4 % dos enquisados prefiren a Pedro Sánchez como presidente do Goberno, o que lle dá unha vantaxe de 24,5 puntos sobre Feijóo, a quen prefire o 19,9 %. Santiago Abascal ocupa o terceiro lugar, cun 9,9 %, seguido de Yolanda, cun 9,4 %, e Isabel Díaz Ayuso, cun 8,1 %. En canto á confianza xerada polos principais líderes, Pedro Sánchez inspira "moita ou bastante" confianza no 30,3% dos españois, fronte ao líder da oposición, Alberto Núñez Feijóo, que inspira "moita ou bastante" no 22,2%. En canto á avaliación dos líderes, o presidente do Goberno Pedro Sánchez é o mellor valorado cun 4,39, seguido de Yolanda Díaz cun 4,19, Alberto Núñez Feijóo cun 4,01 e Santiago Abascal cun 2,84. O anuncio do primeiro ministro En canto á decisión anunciada polo presidente Pedro Sánchez o 29 de abril de reconsiderar se seguiría no cargo, o 67,9 % dos enquisados coñecían a noticia. Das persoas que coñecían a decisión, o 36,8 % valoraba a continuación do liderado de Sánchez de forma «moi positiva ou positiva», o 20,5 % «nin positiva nin negativa» e o 41,9 % «negativa ou moi negativa». Os sentimentos que a política provoca hoxe nos españois son: desconfianza en primeiro lugar (37,6 %), irritación en segundo lugar (27,4 %) e interese (23,1 %). En canto á guerra en Gaza, o 70,4 % dos enquisados afirmaron estar «moi ou bastante» preocupados, unha porcentaxe que aumentou 3 puntos con respecto ao mes pasado. O 13,6 % afirmou estar «pouco ou nada» preocupado e o 14,7 % afirmou estar «algo» preocupado. En canto á invasión rusa de Ucraína, o 71,6 % afirma estar «moi ou bastante preocupado», o 14,7 % afirma estar «pouco ou nada preocupado» e o 12,5 % afirma estar «algo» preocupado. O cambio climático preocupa ao 74,6 % «bastante ou moi preocupado». Situación económica e principais problemas O 61,5 % das persoas afirman que a súa situación financeira persoal é «moi boa ou boa», fronte ao 27,4 % que a afirman «mala ou moi mala» e ao 9,9 % que a afirman regular. Pola contra, cando se lles pregunta pola situación económica de España, só o 32,8 % afirma que é «moi boa ou boa», mentres que o 58 % afirma que é «mala ou moi mala». O 6,9 % afirma que é regular. Os problemas que máis afectan aos españois persoalmente neste momento son a crise económica e as cuestións económicas (32,7 %), a sanidade, que segue sendo o segundo maior problema en comparación co mes pasado (18,3 %), os problemas relacionados coa calidade do emprego (14,7 %) e o desemprego (14,3 %). Estes e outros datos están incluídos na enquisa barométrica mensual realizada do 3 ao 8 de maio, baseada en 4.013 entrevistas. Podes consultar os datos completos na páxina web do Centro de Investigacións Sociolóxicas (www.cis.es).

O CIS realizou a súa primeira enquisa sobre felicidade e valores sociais, na que o 80,4 % dos españois declararon ser felices, fronte ao 11,4 % que non o son. Ademais, o 7,7 % afirmou que a súa felicidade «depende» ou «depende en parte» das circunstancias. Das persoas que non se consideran felices ou que afirmaron que «depende en parte» (un total do 19,1 %), o 21,8 % afirma que «mellorar a súa propia saúde ou a do seu contorno» lles axudaría a seren máis felices, o 21,4 % afirma que «mellorar a súa propia situación económica ou a do seu contorno» lles axudaría e o 16,6 % afirma que «mellorar as relacións sociais, familiares e emocionais» lles faría felices. En canto ás persoas que afirman ser felices, o 25,2 % afirma que «mellorar a súa propia situación económica ou a do seu contorno» lles axudaría a ser aínda máis felices, mentres que o 19,5 % afirma que «mellorar a súa situación laboral» si o faría. O 83 % está de acordo en que «só podes ser feliz se a xente que te rodea tamén o é», fronte ao 12,8 % que está «moi ou algo en desacordo» con esta afirmación. O 89,6 % dos españois afirman que «o máis importante na vida é ser feliz», fronte ao 8,4 % que cren o contrario. Ademais, o 92,1 % coincide en que «sempre hai que respectar as opinións dos demais, mesmo que sexan diferentes ás propias», e o 95,9 % coincide en que «toda persoa ten dereito a elixir libremente o que quere ser e como quere vivir». Nunha escala do 1 ao 10, os españois dan unha puntuación alta (7,18) en canto a vivir a mellor vida posible. Ademais, o 52,3 % afirma que lles resulta «moi doado ou doado» afrontar os principais problemas que xorden na súa vida cotiá, mentres que o 41,3 % afirma que lles resulta «moi difícil ou difícil». Valores sociais O 87,6 % dos enquisados entende que «ademais do matrimonio hai moitas outras formas aceptables de relacionarse en parella», o 54,9 % cre que os colexios e institutos teñen cada vez menos peso na educación de nenos e mozos» fronte ao 39,6 % que non o ve así. O 83,9 % está totalmente ou parcialmente de acordo en que a crise climática é unha ameaza real para o benestar humano e a saúde do planeta, mentres que o 14,2 % cre que non o é. O 91,4 % está a favor de «lograr a plena igualdade entre homes e mulleres en todos os ámbitos da vida», fronte ao 7,5 % que se opón a esta afirmación. E o 81,2 % afirma que «a democracia é preferible a calquera outra forma de goberno, sempre e baixo calquera circunstancia», fronte ao 15,2 % que di estar «totalmente ou parcialmente en desacordo» con esta afirmación. Estes e outros datos recóllense no estudo 'Felicidade e valores sociais' realizado do 26 ao 28 de xullo con 2.843 entrevistas.