O 22 de xaneiro, ás 12.30 horas, a vista previa dos resultados do estudo 'Preelectoral elecciones autonómicas 2026. Comunidad autónoma de Aragón' estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 22 de xaneiro, ás 12.30 horas, a vista previa dos resultados do estudo 'Preelectoral elecciones autonómicas 2026. Comunidad autónoma de Aragón' estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 22 de xaneiro, ás 12.30 horas, a vista previa dos resultados do estudo 'Preelectoral elecciones autonómicas 2026. Comunidad autónoma de Aragón' estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 30 de xaneiro, ás 12:30 horas, os resultados previos do ICC (Índice de Confianza del Consumidor) estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). O ICC recolle mensualmente a valoración da evolución recente e das expectativas dos consumidores españois relacionadas coa súa economía familiar, o emprego e as súas posibilidades de aforro e consumo. Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 30 de xaneiro, ás 12:30 horas, os resultados previos do ICC (Índice de Confianza del Consumidor) estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). O ICC recolle mensualmente a valoración da evolución recente e das expectativas dos consumidores españois relacionadas coa súa economía familiar, o emprego e as súas posibilidades de aforro e consumo. Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 29 de xaneiro, ás 12.30 horas, a vista previa dos resultados do estudo 'Postelectoral elecciones autonómicas 2025. Comunidad autónoma de Extremadura' estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 29 de xaneiro, ás 12.30 horas, a vista previa dos resultados do estudo 'Postelectoral elecciones autonómicas 2025. Comunidad autónoma de Extremadura' estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

O 29 de xaneiro, ás 12.30 horas, a vista previa dos resultados do estudo 'Postelectoral elecciones autonómicas 2025. Comunidad autónoma de Extremadura' estará a disposición de todos os medios e persoas interesadas na páxina web do Centro de Investigaciones Sociológicas (www.cis.es). Para calquera dúbida, o teléfono de Comunicación é o 91 580 76 25 / 664 470 083.

Los especialistas en redactar cuestionarios de encuesta cuentan con distintos métodos de prueba y evaluación de las preguntas y cuestionarios que realizan. Sin embargo, diferentes estudios han apuntado que los distintos métodos de evaluación conducen a conclusiones divergentes sobre una misma pregunta/cuestionario. El seminario que impartirá el professor Presser se centrará en analizar en detalle cinco métodos distintos de prueba y evaluación de cuestionarios: Question Understanding AID (QUAID), Survey Quality Predictor (SQP), evaluación de expertos, la revisión sistemática siguiendo un esquema común (forms appraisal), y las entrevistas cognitivas. Presentará los resultados de un estudio en curso, realizado en colaboración con Aaron Maitland, cuyo objetivo es comparar la medida en que diferentes métodos de evaluación de cuestionarios permiten anticipar problemas que ocurren durante la fase de trabajo de campo y administración de los mismos. Entre ellos cabe destacar los fallos en la recogida de datos y la información “perdida” (missing data), la no respuesta, así como el tiempo invertido por las personas entrevistadas en contestar a las preguntas (response latency). También se detecta este tipo de problemas en la redacción de las preguntas a través de la codificación del comportamiento y reacciones de las personas entrevistadas ante las preguntas que se le están realizando. Sobre el ponente: Stanley Presser es Distinguished professor en la Universidad de Maryland (USA), donde entre 1998 y 2000 dirigió el Maryland Survey Research Center. Sus temas de investigación se centran en el diseño de cuestionarios, los métodos de evaluación de preguntas y cuestionarios, así como en el análisis de la no respuesta. Es autor de un extenso volumen de monografías y artículos en revistas especializadas entre las que podemos destacar sus libros “Questions and Answers in Attitude Surveys” (con Howard Schuman), “Survey Questions” (con Jean Converse), y “Survey Research Methods” (con Eleanor Singer). Ha sido editor de la revista Public Opinion Quarterly y presidente de la American Association for Public Opinion Research. Si desea realizar la inscripcion pulse aqui

Uns días antes da cerimonia de entrega dos Premios Nacionais de Socioloxía e Ciencia Política, falamos con Capitolina Díaz, quen dixo sentirse máis emocionada que nerviosa. Isto debíase ao prestixio do premio e a que os seus propios compañeiros recoñeceran os seus máis de 30 anos de traballo en socioloxía con perspectiva de xénero, así como a súa excelencia académica orientada a contribuír a unha sociedade máis xusta e equitativa. «Estou encantada con esta efusiva mostra de apoio e con todas as mensaxes e mostras de afecto. Dáme a impresión de que moita xente asumiu o premio como se fose seu, e iso é marabilloso». Desde unha perspectiva multidisciplinar, a súa dedicación á docencia e á pedagoxía, xunto coa súa investigación, contribuíu cunha serie de ferramentas —pequenas innovacións metodolóxicas— dispoñibles para as universidades e a comunidade científica. Algúns exemplos son o deseño de software, un tradutor de calquera texto a unha linguaxe inclusiva, chamado CaDi na súa honra. Tamén creou e implementou o chamado "Proba Mínima de Xénero" para garantir unha investigación con conciencia de xénero, e desenvolveu numerosos cursos e programas de formación para dotar o persoal universitario das ferramentas para integrar a dimensión de xénero na súa investigación. Ela continúa crendo que “a brecha de coidados é a nai de todas as brechas” e advirte que, na educación, aínda queda moito por facer, que o ensino secundario é fundamental, porque é onde se forman as feminidades e as masculinidades: «Non estamos educando ás nosas fillas, nenas e mulleres novas para que saiban ser únicas e as primeiras. Nin sequera se achega. As nenas e as mulleres están atrapadas na presión de ser agradables. Aínda existe unha certa esixencia de querer, de ser amable, e iso limita moito a túa capacidade para converterte en quen queres ser, máis alá da nena boa, guapa e agradable. Cremos que temos que deixar que outros se aproveiten desa amabilidade. Existe un certo desexo de agradar, de axudar, de aguantar, de acompañar. E mentres tanto, perdemos terreo no que é só noso. Non estamos educadas para ocupar o centro de atención. Só ocupamos ese espazo central se non molestamos a ninguén e todas as nosas tarefas de coidado xa están feitas». Capitolina fala con paixón dos seus modelos a seguir, sociólogas como María Ángeles Durán e Inés Alberdi, entre moitas outras. Recoñece que o seu exemplo foi unha inspiración esencial para seguir identificando tendencias, atopar razóns detrás delas e achegar solucións. "Creo que as mulleres que nos dedicamos ao pensamento social non nos limitamos a describir as institucións, senón que analizamos como estas se inscriben en traxectorias vitais concretas; non estudamos a economía como un sistema abstracto, senón como un conxunto de relacións materiais que producen dependencia, desigualdade e subxectividade; non abordamos o dereito nin a familia como esferas normativas autónomas, senón como dispositivos que organizan corpos, tempos e vidas." Ela é produto do seu tempo e é consciente de que, neste febreiro de 2026, no que lle conceden o premio, a discriminación contra as mulleres aínda se ve a diario; porén, é positiva por natureza: «Fixemos un progreso enorme, aínda necesitamos a alianza dos homes, e o cambio nas leis xa se conseguiu. No ámbito académico estamos moi presentes, no poder xudicial e na medicina as nosas cifras están en constante aumento, e tamén nas administracións públicas... Lembro como se riron de nós cando, dende o Ministerio de Igualdade, propuxemos en 2009 un 15 % de presenza de mulleres nos consellos de administración das empresas do Ibex... E hoxe superamos o 41 %...». E, con todo, «a ciencia aínda non ama ás mulleres», lamenta. «Por unha banda, expúlsaas das universidades e non as selecciona para postos científicos. Está dirixida por homes cunha perspectiva masculina. Tes que adaptarte ás súas regras e, se te desvías, pagas o prezo, porque te exclúen do sistema. A ciencia non ve ás mulleres. Non podes amar o que non coñeces». E confesa que, desde que soubo da concesión do Premio Nacional de Socioloxía e Ciencia Política, non deixou de reflexionar e escribir sobre o papel do traballo de investigación feminino e o que ten de particular a súa contribución á comunidade científica. "As mulleres pensadoras sociais devolvéronlle á socioloxía o que o canon deixara fóra: o corpo, a vida cotiá e a desigualdade real. Sen as mulleres sociólogas, a socioloxía foi máis abstracta que veraz. Non se permiten mirar de lonxe. Demostraron que a reprodución social, o traballo de coidados e a dependencia non son temas 'brandos', senón estruturas sen as cales non podemos entender como funciona o poder nin como se producen as desigualdades." E recoñece o traballo do Centro de Investigación Sociolóxica na recuperación do traballo pioneiro de mulleres que foron invisibles nas ciencias sociais: «Non teño palabras para expresar o valor do legado do profesor Tezanos, unha visión que ningún dos seus predecesores posuía. Desde a súa chegada, fixo cousas de xeito consistente para destacar o papel das mulleres na socioloxía: loitando pola paridade e o equilibrio na concesión do Premio, recoñecendo as nosas contribucións, organizando conferencias, rescatando, traducindo e poñendo a disposición da cidadanía e as institucións o traballo das mulleres pioneiras da socioloxía. José Félix Tezanos tivo a capacidade de vernos».   A capitolina Díaz Martínez recibirá o Premio Nacional de Socioloxía o 9 de febreiro de mans de Súa Maxestade o Rei.

Uns días antes da cerimonia de entrega dos Premios Nacionais de Socioloxía e Ciencia Política, falamos con Capitolina Díaz, quen dixo sentirse máis emocionada que nerviosa. Isto debíase ao prestixio do premio e a que os seus propios compañeiros recoñeceran os seus máis de 30 anos de traballo en socioloxía con perspectiva de xénero, así como a súa excelencia académica orientada a contribuír a unha sociedade máis xusta e equitativa. «Estou encantada con esta efusiva mostra de apoio e con todas as mensaxes e mostras de afecto. Dáme a impresión de que moita xente asumiu o premio como se fose seu, e iso é marabilloso». Desde unha perspectiva multidisciplinar, a súa dedicación á docencia e á pedagoxía, xunto coa súa investigación, contribuíu cunha serie de ferramentas —pequenas innovacións metodolóxicas— dispoñibles para as universidades e a comunidade científica. Algúns exemplos son o deseño de software, un tradutor de calquera texto a unha linguaxe inclusiva, chamado CaDi na súa honra. Tamén creou e implementou o chamado "Proba Mínima de Xénero" para garantir unha investigación con conciencia de xénero, e desenvolveu numerosos cursos e programas de formación para dotar o persoal universitario das ferramentas para integrar a dimensión de xénero na súa investigación. Ela continúa crendo que “a brecha de coidados é a nai de todas as brechas” e advirte que, na educación, aínda queda moito por facer, que o ensino secundario é fundamental, porque é onde se forman as feminidades e as masculinidades: «Non estamos educando ás nosas fillas, nenas e mulleres novas para que saiban ser únicas e as primeiras. Nin sequera se achega. As nenas e as mulleres están atrapadas na presión de ser agradables. Aínda existe unha certa esixencia de querer, de ser amable, e iso limita moito a túa capacidade para converterte en quen queres ser, máis alá da nena boa, guapa e agradable. Cremos que temos que deixar que outros se aproveiten desa amabilidade. Existe un certo desexo de agradar, de axudar, de aguantar, de acompañar. E mentres tanto, perdemos terreo no que é só noso. Non estamos educadas para ocupar o centro de atención. Só ocupamos ese espazo central se non molestamos a ninguén e todas as nosas tarefas de coidado xa están feitas». Capitolina fala con paixón dos seus modelos a seguir, sociólogas como María Ángeles Durán e Inés Alberdi, entre moitas outras. Recoñece que o seu exemplo foi unha inspiración esencial para seguir identificando tendencias, atopar razóns detrás delas e achegar solucións. "Creo que as mulleres que nos dedicamos ao pensamento social non nos limitamos a describir as institucións, senón que analizamos como estas se inscriben en traxectorias vitais concretas; non estudamos a economía como un sistema abstracto, senón como un conxunto de relacións materiais que producen dependencia, desigualdade e subxectividade; non abordamos o dereito nin a familia como esferas normativas autónomas, senón como dispositivos que organizan corpos, tempos e vidas." Ela é produto do seu tempo e é consciente de que, neste febreiro de 2026, no que lle conceden o premio, a discriminación contra as mulleres aínda se ve a diario; porén, é positiva por natureza: «Fixemos un progreso enorme, aínda necesitamos a alianza dos homes, e o cambio nas leis xa se conseguiu. No ámbito académico estamos moi presentes, no poder xudicial e na medicina as nosas cifras están en constante aumento, e tamén nas administracións públicas... Lembro como se riron de nós cando, dende o Ministerio de Igualdade, propuxemos en 2009 un 15 % de presenza de mulleres nos consellos de administración das empresas do Ibex... E hoxe superamos o 41 %...». E, con todo, «a ciencia aínda non ama ás mulleres», lamenta. «Por unha banda, expúlsaas das universidades e non as selecciona para postos científicos. Está dirixida por homes cunha perspectiva masculina. Tes que adaptarte ás súas regras e, se te desvías, pagas o prezo, porque te exclúen do sistema. A ciencia non ve ás mulleres. Non podes amar o que non coñeces». E confesa que, desde que soubo da concesión do Premio Nacional de Socioloxía e Ciencia Política, non deixou de reflexionar e escribir sobre o papel do traballo de investigación feminino e o que ten de particular a súa contribución á comunidade científica. "As mulleres pensadoras sociais devolvéronlle á socioloxía o que o canon deixara fóra: o corpo, a vida cotiá e a desigualdade real. Sen as mulleres sociólogas, a socioloxía foi máis abstracta que veraz. Non se permiten mirar de lonxe. Demostraron que a reprodución social, o traballo de coidados e a dependencia non son temas 'brandos', senón estruturas sen as cales non podemos entender como funciona o poder nin como se producen as desigualdades." E recoñece o traballo do Centro de Investigación Sociolóxica na recuperación do traballo pioneiro de mulleres que foron invisibles nas ciencias sociais: «Non teño palabras para expresar o valor do legado do profesor Tezanos, unha visión que ningún dos seus predecesores posuía. Desde a súa chegada, fixo cousas de xeito consistente para destacar o papel das mulleres na socioloxía: loitando pola paridade e o equilibrio na concesión do Premio, recoñecendo as nosas contribucións, organizando conferencias, rescatando, traducindo e poñendo a disposición da cidadanía e as institucións o traballo das mulleres pioneiras da socioloxía. José Félix Tezanos tivo a capacidade de vernos».   A capitolina Díaz Martínez recibirá o Premio Nacional de Socioloxía o 9 de febreiro de mans de Súa Maxestade o Rei.